ร่องทั้งหมดของกเครื่องรีดแบบหลายร่องแบบขาตั้งเดี่ยวใช้ชุดม้วน ขาตั้ง และตัวขับเคลื่อนหลักร่วมกัน มีการรีดหลายหลอดพร้อมกัน ต่างจากเครื่องคัดขนาดต่อเนื่องแบบหลายขาตั้ง เนื่องจากไม่มีการปรับความเร็วของขาตั้งอิสระเพื่อชดเชยความแตกต่างในการไหลระหว่างร่อง ดังนั้นหลักการสำคัญของการกระจายการยืดตัวคือการรักษาอัตราการไหลของโลหะให้สม่ำเสมอสำหรับทุกร่อง การกระจายตัวของการยืดตัวที่ไม่สมดุลจะนำไปสู่การแตกหักของท่อ กองซ้อน การขีดข่วน และขนาดไม่อยู่ในเกณฑ์ความคลาดเคลื่อน
หลักการจัดสรรขั้นพื้นฐาน
อัตราการไหลตามปริมาตรที่เท่ากันเป็นกฎหลัก ที่ความเร็วม้วนเท่ากัน ผลคูณของพื้นที่หน้าตัดขาเข้าและสัมประสิทธิ์การยืดจะต้องอยู่ใกล้ทุกร่อง
ค่าสัมประสิทธิ์การยืดตัวของแต่ละร่องไม่ควรแตกต่างกันมากเกินไป จำกัดด้วยความแข็งแกร่งของขาตั้ง การเปลี่ยนรูปยืดหยุ่นของม้วน และการสึกหรอของร่องที่ไม่สม่ำเสมอ ความแตกต่างระหว่างร่องที่อยู่ติดกันจะต้องมีขนาดเล็ก ร่องที่มีการเสียรูปยากจะมีการยืดตัวที่ต่ำกว่า ในขณะที่ร่องภายใต้สภาวะที่เอื้ออำนวยอาจต้องใช้การยืดตัวที่สูงกว่าเล็กน้อย
การยืดตัวของร่องแต่ละร่องจะต้องไม่เกินขีดจำกัดการขึ้นรูปของวัสดุ สำหรับเหล็กสเตนเลสและโลหะผสมที่มีความต้านทานการเสียรูปสูง ต้องลดการยืดตัวแบบรอบเดียวลง ท่อเหล็กคาร์บอนสามารถรับค่าที่ค่อนข้างสูงกว่าได้ ควรคำนึงถึงการแพร่กระจายของโปรไฟล์บัตรเพื่อหลีกเลี่ยงครีบและรอยพับ
ปัจจัยที่ต้องพิจารณาเมื่อจัดสรร
1. ตำแหน่งร่อง: ร่องตรงกลางและทั้งสองด้านของขาตั้งมีสภาวะการรับน้ำหนักและความเย็นที่แตกต่างกัน ร่องด้านข้างมีแนวโน้มที่จะรับน้ำหนักได้ไม่สมดุล ดังนั้นจึงไม่ควรตั้งค่าการยืดให้สูงเกินไป
2. ความทนทานต่อวัสดุที่เข้ามา: หากท่อที่เข้ามาสำหรับร่องหนึ่งมีความหนาของผนังหรือรูปไข่ไม่ดี ควรลดค่าสัมประสิทธิ์การยืดตัวลงเพื่อหลีกเลี่ยงการโก่งงอและการพับภายใน
3. แนวโน้มการสึกหรอของลูกกลิ้ง: ร่องด้านนอกมักจะสึกหรอเร็วกว่า ค่าเผื่อจะถูกสงวนไว้ในการออกแบบบัตรผ่าน แนะนำให้ใช้การปรับช่องว่างม้วนเพื่อชดเชยแทนการเปลี่ยนแปลงการกระจายการยืดตัวจำนวนมาก
4. โหลดอุปกรณ์: โหลดกลิ้งจากร่องทั้งหมดทำหน้าที่บนขาตั้งและสปินเดิลเดียวกัน ต้องตรวจสอบแรงบิดทั้งหมดนอกเหนือจากโหลดร่องเดี่ยวเพื่อป้องกันมอเตอร์โอเวอร์โหลดและการโก่งตัวของขาตั้ง
ข้อบกพร่องทั่วไปที่เกิดจากการจัดสรรที่ไม่สมเหตุสมผล
การยืดตัวมากเกินไปในร่องเดียว: ท่อยืดออกมากเกินไป มีแนวโน้มที่จะคอหัก แตกหัก และมีผนังบาง
การยืดตัวไม่เพียงพอในร่องเดียว: การไหลของโลหะช้าทำให้เกิดกองพะเนิน ท่อเป็นรอย รอยม้วน และเส้นผ่านศูนย์กลางภายนอกมีขนาดใหญ่เกินไป
การเบี่ยงเบนอย่างมากระหว่างร่อง: การรบกวนระหว่างแรงดึงระหว่างท่อ ความสม่ำเสมอของขนาดต่ำ และคุณภาพของแบทช์ไม่เสถียร
การปรับแนวคิดบนเว็บไซต์
การยืดตัวจะถูกจัดสรรเบื้องต้นระหว่างการออกแบบผ่าน หลังจากการทดลองกลิ้ง จะมีการบันทึกเส้นผ่านศูนย์กลางภายนอก ความหนาของผนัง สภาพพื้นผิว และกระแสมอเตอร์ของแต่ละร่อง สำหรับร่องที่มีกระแสไฟฟ้าสูงและขาดบ่อย ให้ลดการยืดตัว สำหรับร่องที่มีกระแสไฟต่ำและท่อขนาดใหญ่ ให้เพิ่มการยืดตัวเล็กน้อยหรือปรับช่องว่างม้วน
แนะนำให้ปรับช่องว่างม้วนอย่างละเอียด รูปแบบการกระจายการยืดตัวดั้งเดิมของการออกแบบผ่านควรเก็บไว้ให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้